قانون مسیر (لوکیشن) واحدی است که لبه با آن تصمیم می‌گیرد این درخواست به کدام بخش از سایت تعلق دارد و چه رفتاری روی آن اعمال شود. DNS فقط نام را به لبه می‌رساند؛ قانون مسیر بعد از ورود به لبه معنا می‌دهد.

قانون مسیر خود آپ‌استریم نیست و جایگزین میزبانی هم نیست. آپ‌استریم جایی است که محتوا ساخته می‌شود. قانون مسیر می‌گوید کدام درخواست‌ها به کدام آپ‌استریم پیش‌فرض بروند، و در لبه چه رفتاری (کش، بازنویسی، هدر و CORS) اعمال شود. شرط‌های فایروال جداگانه ارزیابی می‌شوند.

بدون دست‌کم یک قانون مسیر — معمولا /* — درخواست با هیچ قانون مسیری مطابقت ندارد و پاسخ 404 می‌دهد.

flowchart LR
  dns(["DNS تا لبه"])
  match(["تطبیق قانون مسیر"])
  policy(["رفتار لبه"])
  origin(["آپ‌استریم پیش‌فرض"])
  dns --> match --> policy --> origin

چرا مسیر را جدا می‌کنیم؟

یک hostname معمولا یک رفتار ندارد.

صفحه و دارایی استاتیک را می‌توان در لبه نگه داشت. API همان دامنه اغلب نباید کش شود، چون پاسخ به کاربر یا نشست بستگی دارد. تصویر ممکن است از آبجکت‌استوریج بیاید و HTML از سرور اپلیکیشن. اگر همه‌ی این‌ها یک سیاست واحد داشته باشند، یا کش جایی فعال می‌شود که نباید، یا آپ‌استریم برای فایلی که می‌توانست از لبه بیاید درگیر می‌ماند.

جدا کردن مسیر همان تصمیمی است که در خود سایت هم هست: /assets با /api یکی نیست. قانون مسیر این تمایز را به لبه می‌آورد تا Anycast و کش روی محدوده مسیر مناسب اعمال شوند، نه روی کل دامنه.

تطبیق: اولین قانون کافی است

لبه درخواست را با فهرست قوانین مسیر می‌سنجد و اولین قانون منطبق را برمی‌گزیند. بقیه نادیده گرفته می‌شوند.

ترتیب تطبیق

اگر /* بالاتر از /api/* باشد، قانون API هرگز اجرا نمی‌شود. قانون خاص باید بالاتر از قانون فراگیر باشد، وگرنه قانون خاص اجرا نمی‌شود.

قانون /* درخواست‌هایی را می‌پذیرد که به قانون دقیق‌تری نرسیده‌اند. اگر این قانون در ابتدای فهرست قرار بگیرد، قوانین بعدی روی همان میزبان اجرا نمی‌شوند.

قانون مسیر و قانون آپ‌استریم

این دو یک کار را تکرار نمی‌کنند.

قانون مسیر ساختار ثابت سایت است: این مسیر، این رفتار لبه، این آپ‌استریم پیش‌فرض. مناسب وقتی تمایز روی URL است (/static/* در برابر /api/*).

قانون آپ‌استریم روی همان مسیر، آپ‌استریم را عوض می‌کند وقتی تمایز روی ویژگی‌های درخواست است: کشور، بات، مجموعه‌ی IP. ارزیابی‌اش جداست و در صورت چند تطبیق، آخرین قانون آپ‌استریم منطبق غالب است — در حالی که در قوانین مسیر، اولین قانون منطبق اعمال می‌شود.

برای ترافیک خارج از ایران معمولا یک آپ‌استریم دوم و یک قانون آپ‌استریم کافی است. ساختن قانون مسیر اضافه فقط برای Geo ممکن است به‌دلیل ترتیب تطبیق، مسیر موردنظر را پوشش دهد. آپ‌استریم عوض می‌شود؛ محدوده URL عوض نمی‌شود.

چه چیزی به مسیر گره می‌خورد؟

تنظیمات مربوط به یک محدوده مسیر، روی همان قانون می‌ماند: سیاست کش، بازنویسی مسیری که کاربر نمی‌بیند، هدر به سمت کلاینت یا آپ‌استریم، CORS، لینک امن، سرویس عکس.

کش روی همان قانون مسیر تعیین می‌شود. کش در قانون جدید، چه دستی و چه ساخته‌شده با QuickCDN، به‌صورت پیش‌فرض غیرفعال (Bypass) است. به همین دلیل /assets/* می‌تواند از لبه سرو شود و /api/* همان دامنه همیشه به آپ‌استریم برود.

بازنویسی مسیر هم همین‌جا معنا دارد: کاربر همان URL را می‌بیند؛ لبه مسیر را برای آپ‌استریم عوض می‌کند. تغییر آدرس در مرورگر کار ریدایرکت است، نه قانون مسیر.

ادامه مسیر