در این صفحه گزینه‌های گواهی TLS روی وب‌سایت را بررسی می‌کنیم. این تنظیمات مربوط به اتصال TLS بازدیدکننده تا لبه است. برای فعال‌سازی، فعال‌سازی TLS خودکار یا فعال‌سازی TLS با گواهی شخصی را دنبال می‌کنیم.

نوع گواهی

در پنل، نوع گواهی یکی از این سه حالت است:

حالتمعنی
TLS خودکارCDN ستون به‌صورت خودکار، گواهی TLS اختصاصی دامنه را دریافت و تنظیم می‌کند
TLS شخصیکلید و گواهی شخصی را در قالب Secret وارد می‌کنیم
عدم استفاده از TLSهیچ پروتکل امنیتی بین محتوا و بازدیدکننده وجود نخواهد داشت

پنل درخواست وایلدکارد (Wildcard) ثبت می‌کند، اما صدور آن به امکان انجام چالش DNS بستگی دارد. اگر DNS دامنه خارج از ستون مدیریت شود، چالش HTTP انجام می‌شود و گواهی عادی فقط نام‌های ثبت‌شده را پوشش می‌دهد. نام کامل هر زیردامنه موردنیاز، از جمله زیردامنه‌های مقصد هدایت، باید جداگانه به گواهی اضافه شود. ستاره در فرم وارد نمی‌شود.

تنظیمات مشترک

این گزینه‌ها در TLS خودکار و TLS شخصی دیده می‌شوند.

گزینهمقدارتوضیح
حداقل ورژن TLSTLSv1، TLSv1.1، TLSv1.2، TLSv1.3handshake پایین‌تر از این نسخه رد می‌شود. پیش‌فرض ساخت وب‌سایت: TLSv1.2
همه درخواست‌های HTTP به‌طور خودکار به HTTPS هدایت شوندفعال / غیرفعالدرخواست HTTP با 301 به HTTPS می‌رود.

هدایت HTTP

وضعیتدرخواست HTTPهدر Strict-Transport-Security روی HTTPS
فعال301 به https:// همان میزبان و مسیرmax-age=31536000
غیرفعالبدون این هدایتmax-age=0

هدر شامل includeSubDomains نیست.

TLS خودکار

وقتی صدور وایلدکارد (Wildcard) انجام شود، گواهی دامنه اصلی و الگوی *.دامنه را پوشش می‌دهد.

شرطچالشنام‌های گواهی
NS ستون و زون در همان فضای کاری، برای دامنه و زیردامنه‌های اضافه‌شدهDNSدامنه، *.دامنه، و وایلدکارد (Wildcard) نام‌های اضافه
در غیر این صورتHTTPفقط hostnameهای دقیق، بدون وایلدکارد (Wildcard)

صدور و انتشار گواهی روی لبه فوری نیست؛ زمان آماده شدن از وضعیت گواهی بررسی می‌شود. رکورد CNAME روی _acme-challenge صدور و تمدید را مختل می‌کند.

زیردامنه‌های چندسطحی

گزینه افزودن زیردامنه چندسطحی به گواهی فقط در TLS خودکار دیده می‌شود. هر نام باید hostname معتبر و زیردامنه همان وب‌سایت باشد.

محدودیتمقدار
تعداد زیردامنهحداکثر ۱۰ نام یکتا
عمق برچسب قبل از دامنه اصلیحداکثر ۱۰
طول هر برچسبحداکثر ۶۳ کاراکتر

نام کامل هر زیردامنه را بدون ستاره وارد می‌کنیم و سپس کلید Enter را می‌زنیم.

در صدور با چالش DNS، پوشش وایلدکارد نیز برای نام واردشده به گواهی اضافه می‌شود؛ برای مثال، با وارد کردن v2.example.com، الگوی *.v2.example.com در گواهی قرار می‌گیرد. اگر خود زیردامنه از قبل با وایلدکارد والد پوشش داده شود، نام آن جداگانه در گواهی درج نمی‌شود.

در صدور با چالش HTTP، فقط نام کامل واردشده پوشش داده می‌شود؛ برای مثال، افزودن v2.example.com زیردامنه‌ای مانند api.v2.example.com را پوشش نمی‌دهد.

برای دامنه example.com، با افزودن v2.example.com و صدور با چالش DNS، نام‌های زیر در گواهی قرار می‌گیرند:

example.com
*.example.com
*.v2.example.com

TLS شخصی

در گواهی شما یک Secret موجود را انتخاب می‌کنیم یا افزودن secret جدید را می‌زنیم.

گزینهتوضیح
نامعبارتی که پیدا کردن گواهی را آسان کند؛ حروف کوچک انگلیسی، عدد و خط تیره؛ در فضای کاری تکراری نباشد
Fullchain CRTزنجیره PEM؛ ابتدا گواهی دامنه، سپس گواهی میانی. گواهی RSA یا ECDSA، هم‌الگوریتم با کلید
Private keyکلید خصوصی PEM جفت با همان گواهی؛ RSA یا ECDSA

زنجیره باید دست‌کم دو گواهی داشته باشد. گواهی تکی رد می‌شود. نام داخل گواهی باید با hostname وب‌سایت مطابقت داشته باشد.

این headerها معتبرند:

-----BEGIN CERTIFICATE-----
-----BEGIN PRIVATE KEY-----
-----BEGIN RSA PRIVATE KEY-----
-----BEGIN EC PRIVATE KEY-----

BEGIN PRIVATE KEY قالب PKCS#8 است و برای RSA و ECDSA استفاده می‌شود. BEGIN RSA PRIVATE KEY فقط RSA است و BEGIN EC PRIVATE KEY فقط ECDSA.

این گواهی TLS بازدیدکننده تا لبه را تنظیم می‌کند، نه گواهی آپ‌استریم. برای رمزنگاری لبه تا آپ‌استریم، پروتکل آپ‌استریم را HTTPS می‌کنیم. رفتار Verify در مرجع آپ‌استریم است.

ادامه مسیر